Heyecanı, sevgisi ve bitmek bilmeyen umuduyla Eda...

Heyecanı, sevgisi ve bitmek bilmeyen umuduyla Eda...

Amed’in Bağlar ilçesinde daha çocukken polis copu, biber gazı, ev baskınlarıyla tanışan Eda Kutay, bir yandan da baskılara karşı verilen direnişle büyüdü. Heyecan ve tebessümüyle tanınan Kutay, bitmek bilmeyen umudunu Bağlar sokaklarından Cizîr direnişine taşımıştı
Beritan CANÖZER

Amed / Jinha - Yıllanmış evlerin bulunduğu sokaklarda devlet zulmüyle tanışmamış tek bir Kürdün olmadığı Bağlar’da 1996 yılının Mart ayında dünyaya gelen Eda Kutay, umudu, heyecanı, yenilikleri ve baharın gelişini müjdeler. Haksızlığa karşı tahammül edemeyen Kutay küçük yaşından itibaren direnmenin ne demek olduğunu öğreniyor. Devlet saldırısını ve asimilasyon politikalarını tüm benliği ile yaşayan Kutay, özyönetim direnişinde Cizîr’e gidiyor. Cizîr halkının direnişine ortak olan Kutay YPS-Jin’e katılarak Axin Şilan ismini alıyor.

Amed’den götürdüğü yaşam umuduyla son nefesine kadar direnen Kutay’ın cenazesi 5 ay önce Şirnex’te (Şırnak) kimsesizler mezarlığına defnediliyor. Ailenin defnetme hakkını dahi elinden alan devlet zihniyeti, aylarca cenazesinin teşhis olmaması için her türlü engeli çıkarıyor. Kutay’ın yaşamını yitirdiği ailesine bildirilmiyor. Aile DNA örneği vermesine rağmen sürekli olumsuz yanıt alıyor. Sonunda Kutay’ı alan ailesi onu kendisi gibi Cizîr’de yaşamını yitiren YPS üyesi Mehmet Demir (Harun Bagok) ile yan yana defnetti.

‘İnsanlara umut aşılamak isterdi’

Eda’yı bitmek bilmeyen umudu ve halka olan sevgisi ile anlatan annesi Saime Kutay, “Bazen yaramazlıklar yapardı ben ona kızınca üzülürdü ama o beni hiç üzmedi. İnsanlarla konuşmayı, oyun oynamayı çok seven bir çocuktu. Eda kimsenin kalbini kırmazdı, kimseye kötü davranmazdı” diye anlatıyor. Eda’nın Cizîr’e gittiğinden haberi olmadığını belirten Saime Kutay şöyle devam ediyor: “Bize giderken hiçbir şey söylemedi. Bir sabah kalktık baktık ki Eda yok. Akşama kadar aramadığımız yer kalmadı. Bir süre sonra anladık ki gitmiş. Cizre’de yaşananlara dayanamamış, kim dayanabilirdi ki? Gittiği için kızıma hiç kızmadım, o halkı için gitti. Daha yaşı küçüktü ama yüreği büyüktü.” Anne Kutay son olarak “Vazgeçmeyeceğiz, kızımın mücadelesi bizim mücadelemizdir. Sonuna kadar sahip çıkacağız. Kimse evinde oturmasın, bu çocukların hesabı sorulsun, kanları yerde kalmasın” diye konuştu.


 



Bu Haber Hakkında Ne Söylemek İstersiniz?

UYARI: Konuyla ilgisi bulunmayan, hakaret içeren, halklara ve inançlara saldıran, nefret suçu ve cinsiyetçi söylemler içeren, şiddete teşvik eden ve tamamı büyük harfle yazılan yorumlar onaylanmamaktadır.

Editörün Seçtikleri

Video Galeri

Arşiv

Özgür Gündem Birinci Sayfa

“Binevş”

Cümle Alem

Qırıx


Okurlarla Başbaşa


Medya Diyalog


“Özgür